Brak opisu obrazka
8 kwietnia 2022, piątek | 19:00
Wielki Post – Wielka Muzyka. Johann Sebastian Bach – Pasja wg św. Mateusza
Koncert specjalny

Strefa I – 59 zł
Strefa II – 49 zł
Strefa III – 39 zł

Chór Kameralny UAM w Poznaniu
Krzysztof Szydzisz – przygotowanie chóru
Kammerchor der Humboldt-Universität (Berlin)
Rainer Ahrens – przygotowanie chóru
Chór Chłopięcy Diecezjalnego Instytutu Muzyki Kościelnej
Pueri Cantores Opolienses
Anna Sikora – przygotowanie chóru
Chór Filharmonii Opolskiej
Tadeusz Eckert – przygotowanie chóru

Sylwester Smulczyński – tenor (Ewangelista)
Jarosław Bręk – bas (Jezus)
Aleksandra Lewandowska – sopran
Anna Radziejewska – mezzosopran
Jacek Szponarski – tenor
Patryk Rymanowski – bas

Orkiestra Filharmonii Opolskiej
Przemysław Neumann – dyrygent

W programie:
Jan Sebastian BachPasja wg św. Mateusza BWV 244 (170’)

Prosimy o zapoznanie się z zasadami bezpieczeństwa obowiązującymi podczas koncertu, zgodnie z zalecaniami Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, dostępnymi w Regulaminie Bezpieczeństwa na stronie internetowej www.filharmonia.opole.pl/regulaminy.

O repertuarze:
Po raz piąty już, czas poprzedzający Święta Wielkanocne jest w Filharmonii Opolskiej powiązany z koncertem Wielki Post – Wielka Muzyka. Nie będzie chyba nadużyciem stwierdzenie, że cztery poprzednie wydarzenia miały nasze zespoły artystyczne niejako przygotować do tegorocznego (w związku z pandemią przekładanego już dwukrotnie) wykonania największego dzieła o tematyce pasyjnej w całej historii muzyki – Pasji według św. Mateusza pióra Jana Sebastiana Bacha. Czym właściwie jest pasja? To oratorium, czyli forma wokalno-instrumentalna, w której zawiera się akcja dramatyczna.
W przeciwieństwie do opery, oratorium opowiada historię statycznie, bez kostiumów i ruchu scenicznego. Pasją zwykliśmy nazywać oratorium skupione wokół opisanych w ewangelii wydarzeń męki i śmierci Jezusa Chrystusa. „Pod względem tekstu Bachowska Pasja według św. Mateusza rozgrywa się na trzech poziomach: jeden tworzą ustępy biblijne, drugi kontemplacyjne wstawki Picandra, trzeci zaś chorały protestanckie, śpiewane zawsze w okresie wielkiego postu.” – wyjaśnia w swojej książce Dialog muzyczny wybitny interpretator muzyki dawnej, Nicolas Harnoncourt. Dzieło pisane i poprawiane przez wiele lat nie niesie emocji natężeniem dźwięku, ale wszystko co istotne jest tu zaszyfrowane w barokowej symbolice, harmonii i architekturze dźwięków właściwiej jedynie wielkiemu Bachowi.

A to ciekawostka!
W ciągu ostatnich trzystu lat zupełnie zmieniły się schematy naszych upodobań muzycznych. Obecnie chętnie słuchamy kompozycji, które już znamy. Za czasów Bacha – takie podejście było zupełnie niespotykane; grano i konsumowano jedynie muzykę nową, współczesną odbiorcom i pisaną na konkretne okazje. Pasję mateuszową Bacha wykonano na przykład trzy razy (co i tak było imponującym wynikiem), po czym trafiła do archiwum. Jej autor w najśmielszych marzeniach nie podejrzewałby, że na całym świecie tysiące wykonawców będzie sięgało po Pasję dokładnie 293 lata po premierze. Zwrot akcji i tradycję grania dzieł z minionych epok zawdzięczamy niemieckiemu romantykowi, Feliksowi Mendelssohnowi, a jej źródło stanowiło właśnie odkrycie przez autora „Snu nocy letniej” bachowskiego rękopisu z 1729 roku.

Współpraca redakcyjna:

Brak opisu obrazka